در سال 1367، ساخت نیروگاه حرارتی قم با ظرفیت 514 مگاوات به تصویب رسید و در سال 1372 به بهره برداری رسید. در سال 1372 به بهره برداری رسید. در سال 1373، نیروگاه به فرم سیکل ترکیبی تبدیل شد. نیروگاه سیکل ترکیبی قم 4 واحد گازی (توربین گازی) دارد و برای جلوگیری از هدر رفتن حرارت و نیروی بخار، دو واحد بخاری (توربوژنراتور) که از خروجی واحدهای گازی استفاده می کند، اضافه شده است. ظرفیت کل آن 714 مگا وات است. اولین فاز بهره برداری آن در سال 1374 بود. قسمت اعظم آن صرف الکتریسیته در قم می شود. 4% الکتریسیته خط سراسری را نیز تامین می کند. نیروگاه در زمینی به وسعت 220 هکتار در غرب قم و 15 کیلومتر جاده قم - اراک واقع شده است که در زمین های بیابانی واگذار شده توسط منابع طبیعی ساخته شده است. ارزیابی اثرات زیست محیطی آلودگی های حاصل از نیروگاه مانند آلودگی های آب و فاضلاب، هوا، صدا و مواد زاید جامد به روش ماتریس ساده ابتکاری انجام گردید.مقایسه اثرات در گزینه نه و گزینه اجرایی به روش ماتریس ساده ابتکاری با سه اثر (نمره) انجام گردید. شماره 1 اثر مشخص و مهم، 2 با اهمیت متوسط و 3 اثر ناچیز را نشان می دهد. مثبت و منفی نشان دهنده آثار مفید و مضر می باشد. جمع جبری و معدل گیری نتیجه را نشان می دهد که هر چه معدل نهایی به یک یا اثر مهم نزدیک تر است، درجه اهمیت آن بیشتر است. در ضمن، مثبت و منفی، نوع اثر مفید یا مضر را معین می نمایند. در گزینه نه در فاز ساختمانی 19 فاکتور و در فاز بهره برداری 40 فاکتور تحت تاثیر قرار گرفته اند که معدل آنها به ترتیب 2.6- و 2- برای فاز ساختمانی و بهره برداری می باشد. در گزینه اجرایی در فاز ساختمانی 91 و در فاز بهره برداری 149 فاکتور مورد اثر قرار گرفته اند و معدل آنها به ترتیب 2.05 و 1.82 برای فاز ساختمانی و بهره برداری می باشد. مقایسه آثار مثبت و منفی گزینه های اجرایی و نه، خود نشان دهنده ترجیح اجرای پروژه است و نمره، نشان دهنده مزایای زیاد آن است و فاز بهره برداری اثرات بسیار مفیدتری تا فاز ساختمانی خواهد داشت.

آب مورد نیاز نیروگاه حرارتی برای تولید بخار بایستی از کیفیت مناسب و استاندارد خوبی برخوردار باشد در غیر این صورت مشکلات عدیده ای همچون تشکیل رسوب و لجن، خوردگی فلزات و تولید بخار با کیفیت پایین را به وجود می آورد و در نتیجه باعث صدمه به دستگاههای تماس با بخار (توربین و واحد سردکننده) می شود. مقدار آب مصرفی نیروگاه حرارتی تبریز در تابستان 2400-2200 مترمکعب در ساعت و در زمستان 1800 مترمکعب در ساعت است که با استفاده از 11 حلقه چاه عمیق تامین می شود بطوری که به ازای هر مگاوات برق تولیدی، 2.62 مترمکعب در ساعت آب مصرف می نماید. با توجه به اهمیت کیفیت آب، سه نوبت نمونه برداری از منابع تامین کننده آب در زمستان سال 1373 صورت گرفت و بیش از 20 عنصر، بر اساس روش استاندارد متد مورد تجزیه شیمیایی قرار گرفت. میانگین نتایج آزمایشات با توجه به استانداردهای آب مصرفی صنایع، حاکی از بالا بودن مقدار کل جامدات محلول به مقدار 1574 میلی گرم در لیتر می باشد که جهت رفع مشکل مزبور، تغییر منابع آب و یا استفاده از آب زرین رود توصیه می گردد.

نیروگاه های حرارتی ازجمله بزرگ ترین مصرف کننده های انرژی در کشور هستند. در این مطالعه، تعدادی از راه حل های متداول کاهش مصرف سوخت و افزایش بازده در نیروگاه ها بررسی شده است. در نیروگاه بخار، راه کارهایی برای بازیابی حرارت و آب هدررفته در زیرکش دیگ بخار و یکپارچه سازی نیروگاه سوخت فسیلی با نیروگاه خورشیدی ارایه شده است. در نیروگاه های گازی و چرخه ترکیبی، این راه حل ها شامل تغییر شرایط هوای ورودی به توربین گازی، استفاده از انرژی خورشیدی و سامانه ی تزریق بخار است. راه کارهای پیشنهاد شده در بخش نیروگاه بخار، برای نمونه روی نیروگاه شازند اراک، بررسی شده است. نتایج نشان می دهد که بازده این نیروگاه می تواند با بهره گیری از راه کارهای پیشنهادی افزایش یابد.

شرکت های متاخر برای همپایی بایستی شکاف های فناوری، مدیریت و بازاریابی با شرکت های پیشرو را ترمیم کنند. به نظر می رسد در گروه های صنعتی بزرگ که به تولید سامانه ها و محصولات پیچیده می پردازند توانمندی های متفاوتی در سطوح مختلف گروه برای ترمیم فواصل موجود با شرکت های پیشرو شکل می گیرد. در این مقاله، همپایی گروه مپنا در صنعت ساخت نیروگاه های حرارتی بررسی شده که نتایج نشان می دهد همپایی در سطح گروه برای پرکردن شکاف های ذکرشده با پیچیدگی های قابل توجهی همراه بوده ولی همپایی فناورانه در سطح واحدهای تولیدی به عنوان بخشی کلیدی و قابل افراز از همپایی در گروه با برخی مدل های کلاسیک همپایی شباهت های قابل توجهی داشت. نقش و اهمیت اهرم کردن یادگیری از طریق همکاری های فناورانه در کنار تلاش های داخلی هدفمند برای پرکردن سه شکاف مدیریت، بازاریابی و فناوری نیز در گروه مپنا بررسی شده است.نتایج این تحقیق می تواند به عنوان راهنمایی برای همپایی در گروه های صنعتی بزرگ مدنظر قرار گیرد.

زمینه و هدف: نیروگاه ها از جمله صنایع مهم کشور می باشند که دارای تنوع تجهیزات مولد صدا بوده و تعداد قابل توجهی از کارگران در آنها مشغول به کار می باشند. این افراد با سطوح مختلفی از صدای زیان آور مواجهه دارند. هدف از این مطالعه اتاقک سازی به منظور کنترل صدای دستگاه پمپ های تغذیه آب دیگ بخار در یک نیروگاه برق بوده است.روش بررسی: این مطالعه مقطعی به صورت توصیفی - تحلیلی و طرح مداخله در طبقه همکف واحد توربین یک نیروگاه حرارتی به دلیل آلودگی بالای صدا در بررسی اولیه، در سال 1393 انجام شد. تراز توان صوتی این منابع مطابق با استاندارد ISO-3746 برآورد گردید. برای تعیین توزیع تراز فشار صوت در محور عمودی برای منابع مورد بررسی از روش اندازه گیری و آنالیز فرکانس صدا شبکه ای با استفاده از ترازسنج کالیبره شده TES 1358 در مقیاس کوچک و تحلیل درون یابی مقادیر با نرم افزار SURFER انجام گردید. در نهایت به منظور کنترل صدا یک اتاقک با دیواره لایه بندی شده به برای پمپ مذکور طراحی و میزان اثربخشی آن در کنترل صدا برآورد گردید.یافته ها: نتایج حاصل از آنالیز صدای پمپ های مورد بررسی نشان داد که فرکانس غالب صوت 2000 هرتز می باشد. نتایج حاصل از روش تفکیک صدا در محور عمودی منابع نیز موید آن است که پمپ اصلی و جعبه دنده دارای بیشترین سهم در انتشار صدای آن می باشند. همچنین نتایج نشان داد که پمپ اصلی، تراز توان صوتی 107 دسی بل و جعبه دنده نیز 108 دسی بل داشته است. طراحی اتاقک شامل محصورکننده ای با لایه اصلی از جنس فولاد و لایه داخلی از جنس فوم لاستیکی بوده است. در این طراحی با احتساب یک درصد نشتی، تراز فشار صوت حاصل از بخش های اصلی پمپ 20 دسی بل کاهش خواهد یافت.نتیجه گیری: با استفاده تکنیک اتاقک سازی پمپ های تغذیه کننده آب مربوط به بخش دیگ بخار نیروگاه، می توان میزان مواجهه این شاغلین در معرض آلودگی صدا را به حد مجاز کاهش داد.

چرخه حیات نیروگاه های حرارتی با تولید گازهای گلخانه ای همراه است، بنابراین چنانچه مواد آلوده کننده نیروگاه و حد اثرگذاری هر یک از این مواد در آلوده کردن هوا شناسایی نشود، سلامت جسمی و روانی شهروندان با خطرهای جدی مواجه خواهد شد. بر همین اساس، این پژوهش با هدف اندازه گیری مواد آلاینده نیروگاه حرارتی تبریز و تاثیرات آن در آلوده کردن هوای کلانشهر تبریز و نیز آثار آن در ایجاد فشار روحی- روانی بر شهروندان انجام گرفت. برای اندازه گیری مواد آلاینده نیروگاه از روش GWP100 و برای اندازه گیری فشارهای روحی و روانی شهروندان از پرسشنامه های سنجش DASS21 و مارکهام استفاده شد. نتایج نشان داد که بیشترین مواد آلاینده خروجی از نیروگاه تبریز CO2 و NOx است. حجم این مواد در فصول سرد بیشتر از فصول گرم است. همچنین یافته ها در بخش تاثیرات آلودگی هوا بر فشارهای روحی و روانی شهروندان نشان داد که آلودگی هوای ناشی از فعالیت نیروگاه به شدت فشار روحی و روانی شهروندان را افزایش داده است، به نحوی که احساس تغییر در الگوهای رفتاری روزمره، احساس یاس و ناامیدی در زندگی، استرس و فشار روانی به ترتیب با 0.567، 0.511 و 0.503 دارای بیشترین همبستگی بوده اند که در فصل زمستان دیده شد. نتایج آزمون رگرسیون نیز نشان داد که 29.32 درصد تغییرات واریانس فشار روانی ناشی از آلودگی هوای چرخه حیات نیروگاه تبریز است. به علاوه یافته های پژوهش نشان داد که در مناطق نزدیک نیروگاه حرارتی تبریز، شدت آلودگی و فشار روانی بیشتر از مناطق دورتر است. به دلیل جهت ورزش بادها که به طور مستقیم گازهای گلخانه نیروگاه را به سمت شهر تبریز انتقال می دهد، بهتر است طی یک برنامه میان مدت، محل نیروگاه تغییر یابد یا سوخت نیروگاه جایگزین شود.